Een 'mega-coole' protuberans
Een extreem lange protuberans is zichtbaar op de zonneschijf. De lengte van de plasma-slang overtreft meer dan 60 keer de diameter van de Aarde! De protuberans is vrij kalm en niet erg beweeglijk.
English version/Version franaise gepost op 22 februari 2005

Een protuberans is een plasmawolk die boven het zonneoppervlak hangt. Magnetische lussen vormen als het een ware een hangmat waarin het plasma rust. Zo een plasmastructuur zien we als een donkere lijn in bv H-alfa foto's. De protuberans absorbeerd de straling van het onderliggende plasma en straalt het daarna uit in alle mogelijke richtingen. Netto bereikt er ons dus minder straling met die bepaalde golflengte.

Als de magnetische structuur rond the koelere plasma open breekt, kan het plasma in de ruimte gekatapulteerd worden: dit is een protuberans uitbarsting en kan tot een CME leiden.

De reeks bovenstaande figuren vertellen ons enerzijds waar de protuberans ligt (SOHO/EIT304, orange) en waar de voetpunten van de magnetische arcade zijn (SOHO/MDI, zwart/wit/grijs). De protuberans situeert zich tussen een wit gebied kenmerkend voor positief, uitgaand magnetisch veld, en een zwart gebied kenmerkend voor negatief, inwaards magnetisch veld. Zwart en wit zijn verbonden door magnetische lussen.

De SOHO/EIT195 film (klik erop) toont ons hoe de protuberans en de magnetische lussen bewegen. We gebruiken zulke beelden om een eventuele uitbarsting te voorspellen. De foto rechts werd genomen door het observatorium in Catania (Italië) in H-alpha en toont ons de protuberans in al haar glorie.

NEW-NEW-NEW-NEW-NEW-NEW

From the 18th shutterless campaign, we have a nice TRACE ( a low-earth-orbit or 'LEO' satellite) movie of the upper part of the filament.